Voor de meeste kinderen van 10 jaar is een 3/4-gitaar zoals de Squier Mini Stratocaster de beste keuze. De mensuur van die gitaar is 22,75 inch (57,8 cm), tegenover 25,5 inch (64,8 cm) op een normale Stratocaster. Dat scheelt zeven centimeter aan lengte, en juist die centimeters bepalen of een kind de akkoorden op de eerste posities schoon kan pakken. Is je kind lang voor zijn leeftijd, boven de 1,50 meter met relatief grote handen, dan kan een full-size gitaar met korte mensuur al werken. Twijfel je, kies dan de 3/4-maat: die groeit nog zeker twee tot drie jaar mee.
Waarom de mensuur belangrijker is dan de bodymaat
Ouders kijken vaak naar hoe groot de gitaar oogt tegen het lichaam van hun kind, maar de body is niet het probleem. Het gaat om de afstand tussen de frets. Op een 25,5 inch mensuur ligt de eerste fret 3,6 cm van de topkam, op een 22,75 inch mensuur 3,2 cm. Dat lijkt niets, maar bij een F-akkoord of een barré op de derde fret moet een kinderhand vier frets overspannen. Op een 3/4-gitaar lukt dat rond het tiende jaar meestal wel, op een full-size vaak pas rond het twaalfde of dertiende jaar.
Daarnaast staan snaren op een kortere mensuur minder strak bij dezelfde stemming. Een set 9-snaren voelt op een Squier Mini ongeveer als een set 8-snaren op een normale Strat. Voor beginnende vingertoppen is dat een merkbaar verschil in de eerste weken.
Squier Mini Stratocaster: wat krijg je voor rond de 150 euro?
De Squier Mini Strat kost in 2026 tussen de 140 en 170 euro, afhankelijk van de kleur en de winkel. Je krijgt een populieren body, een esdoorn hals met laurier toets, drie single coil-elementen en een vaste brug zonder tremolo. Die vaste brug is bewust: een tremolo brengt een gitaar sneller uit stemming, en een kind van 10 heeft daar alleen maar last van.
Het gewicht ligt rond de 2,5 kilo, ruim een kilo lichter dan een volwassen Stratocaster. Bij een uur oefenen per dag merk je dat aan de schouder. De gitaar komt zonder versterker; reken op 80 tot 120 euro extra voor een klein oefenmodel van 10 tot 20 watt, bijvoorbeeld een Fender Frontman 10G of een Boss Katana Mini.
Wanneer is full-size toch de betere keuze?
Er zijn drie situaties waarin een normale gitaar op tienjarige leeftijd wel verstandig is. Ten eerste als je kind al langer speelt, bijvoorbeeld sinds het zesde jaar op een 1/2-akoestische gitaar, en de handen al gewend zijn aan rekken. Ten tweede bij een lengte van 1,50 meter of meer: dan zit een 3/4-gitaar binnen een jaar te krap. Ten derde als je bewust een gitaar met korte mensuur kiest, zoals een Epiphone Les Paul Special (24,75 inch) of een Squier Jaguar (24 inch). Die zitten qua maat tussen een 3/4 en een volwassen Strat in.
Weeg wel mee dat een full-size gitaar zwaarder is en dat een kind met een te grote gitaar vaak een slechte houding aanleert, met een gedraaide pols en een opgetrokken schouder. Dat is later lastiger af te leren dan het overstappen naar een grotere maat.
Zo test je het in de winkel
Laat je kind de gitaar zittend vasthouden en een G-akkoord pakken. Kan de pink de hoge e-snaar op de derde fret bereiken zonder dat de duim over de hals heen schuift? Dan is de maat goed. Lukt dat alleen met kromme pols of zichtbaar wringen, dan is de gitaar te groot. Probeer daarna staand met een band: het lijf mag niet naar voren kiepen door het gewicht van de kop.
Wat doe je als de 3/4 te klein wordt?
Een Squier Mini houdt zijn waarde redelijk goed. Tweedehands gaan ze in 2026 voor 80 tot 110 euro weg, dus je verliest bij doorverkoop na twee jaar zo'n 50 euro. Dat is minder dan de prijs van een half jaar snaren en lessen, en het scheelt een verkeerde start. Bewaar de doos en het garantiebewijs, dat helpt bij de verkoop. Tegen de tijd dat de handen groot genoeg zijn, rond twaalf of dertien jaar, weet je bovendien of het bij een hobby blijft of dat een gitaar van 400 euro of meer verantwoord is.
